وبلاگ شخصی سهو روشنیان

دنیا به وفق مراد بود و ما مریدان تنهایی همان آویخته‌شدگان همیشگی به دار مکافات بودیم...

این خودِ هدایت است که برایم عزیز است؛ نه حتی آثارش؛ خودِ خودش... من هدایت را از اعماق وجودم دوست دارم و امیدوارم جهان دیگری وجود داشته باشد تا بتوانیم یکدیگر را ملاقات کنیم و چند قدمی راه برویم و حرف بزنیم و سیگار بکشیم...

گر در سم اسبت طلا کار کرده‌ای بگو ما لگدمال‌شدگان اقتصاد حضرات، سردرگم نباشیم برای یافتنت... این ملت بیش از هر چیزی این روزها درد امنیت و معیشت دارند...

تو چه می‌دونی استیصال یعنی چه

چشای خیس و تکیه به دیوار یعنی چه

هم‌آغوشی سرفه‌ی خشک و سیگار یعنی چه

تو نگاه یه وسواسی بیمار یعنی چه...

اونایی که در این شرایط بد از موقعیت استفاده می‌کنن و دنبال سرکیسه کردن مردم به هر طریقی هستن؛ از سیاسیون هم کثیف‌ترن... انسان به‌طور فطری وقتی رنج دیگری رو می‌بینه دنبال راهی برای کمک می‌گرده؛ اونایی که در رنج دنبال منافع شخصی هستن موجودات بی‌ارزشی هستن که همین موجود پر از نقص به اسم انسان رو هم نمی‌شه بهشون نسبت داد؛ یه تفاله اضافین...