و سوگند یاد کن بر نوری که به صفحهکلید فرسوده تابیده میشد سالها و خلق کرد هنرمند برای مردمی که از جان دوستشان داشت؛ ولی از آنان دوری میگزید... پاشیدم ولی از هر تکهام هنرمندی زاده شد که راه نشان میداد به گمراهان... اگر ما را ندیدی دلیلش جز بیبصیرتی نیست... تهاجم فرهنگی، پروپاگاندا و الیگارشی برای این مردم واژههای منفی تلقی میشوند اما...
این اثر آخرتم دیگه عملاً باج بود؛ انقدر تلاش نکن نمیتونی به اون هدفی که تو ذهنته برسی؛ این یه چسه آبرو و شرف نداشته خودتو صرف باج دادن بابت انهدام دشمن نکن... تمام این متدها برای کسی که توی پنج دقیقه دل و روده آهنگت رو میریزه روی میز مثل بازی میمونه... برگرد به همون ورژن بچه پررو حداقل پر بیا و سنگین مرد... این باج دادنها برای گرای دروغین هرگز جواب نمیدونه؛ چون هم اینا میدونن من کیم هم اون ازگلای دورت... تو که قراره منهدم بشی؛ دیگه تا تهش حفظ کن اون پرستیژ رو شاید برای اهل جهل بعد مرگت تونستی کمی رفرنس باشی... راستی I spit on your grave متجاوز... دلم برات میسوزه چون میدونم از دل آسیب اجتماعی و فقر برخاستی و برام مثل قاتل توی سایه گیوتین ژرژ سیمنون هستی در مقابل کمیسر مگره... نمیخواهم قبل رسیدن به جوخه لیز بخوری...