این آدمی که امروز نمیتونه یه کیسه برنج ده کیلویی رو بهراحتی بلند کنه، یه زمانی دوازده تا باکس رب حلبی رو میذاشت روی چرخدستی حمل بار و از یه خیابون که دائم ازش ماشین رد میشد با اون چرخدستی عبور میکرد...
ولی هنوزم بهازای هر یه اسلحه که بگیری سمتش؛ چه تفنگ باشه چه قلم؛ صدتا قلم میچرخه و ده تا میکروفن روشن میشه...
ادیت افتخاری کاور؛ و حمایت از اثر... از کانال تلگرام هودادکا بگوشید... به دلیل رعایت حقوق ناشر از انتشار اثر در وبلاگ معذورم دوستان عزیزم...
جینگولام پشماشون ریخته از کاراتون... خب منی که ۱۸۰۰ تا طرح رایگان دارم، نمیتونستم همه رو با هم بذارم ۸۷ میلیون؟ بحث توهین نشدن به اثر و هنر هنرمنده که بخواد یه عددی بذاره روی اثرش اگه قراره بفروشه؛ که وقتی فقط به یه نفر میخواد فروخته بشه، واقعا پولی باشه که تا حدودی نزدیک به ارزش واقعی باشه... و راحت هم دستیافتنی نباشه برای همه... اینا هم گفتنی نیست ولی در تمام این سالها اگر اثری فروخته شد بخشیش رو به هنرمندای دیگه با خرید آثارشون کمک کردم... بازم تکرار میکنم: من ده تا از این ۸۷ میلیونها بفروشم تازه میتونم یه کارت گرافیک خوب بخرم... نمیدونم چرا همیشه عدد آثاری که فیزیکی نیستن عجیبه برای عدهای؟ انگار وقتی یه چیز فیزیکی وجود نداره برای اون اثر زحمت کشیده نشده... این حرف منو بچههای برنامهنویس هم درک میکنن که وقتی قیمت میدن به مشتری؛ مشتری در جواب میگه این چیه مگه؛ یه صفحه با چهارتا منو و آپشنه دیگه... داداش اون چهارتا منو و آپشن چندهزار خط کده... راستی جینگولا هم ویروسای لولیده تو ذهنمن؛ گوگولین نه؟