گفت: حالا انقدر تنهایی و عملاً دوری از همه و هر روز داره تعداد آدمای زندگیت کمتر می‌شه فکر نمی‌کنی دلیلش بد بودن خودت می‌تونه باشه؟

گفتم: فکر نمی‌کنم؛ مطمئنم دلیلش بد بودن خودمه...

نفس رهایی عبور از حجاب‌ها با حل شدن در آن است؛ حال تو تا ابد حجاب پس حجاب بکش و من سرود عریانی بخوانم؛ این رهایی اتفاق نخواهد افتاد تا تو از من بتی از ابهت در ذهنت ساخته‌ای و بهت‌زده آن بت خیالی را می‌نگری...

خروس‌انزال‌خان مگه نمی‌گی این محافظت از حریمه و برای آرمانت انجامش می‌دی و اون آدما مجرمن؟ پس چرا برای آدم‌فروشیت پول دریافت می‌کنی؟ بوقلمون بخورتت باو...

این هیولای خفته در کمد با خر و پف‌های خبیثش می‌کشد در خود جهانم را...

یخ مکش بر پوست داغ عروس دریا که تمنای آغوش در خیال خام تکیه‌دادگان به باد جز وهم نیست؛ اما من کجای این معمای مکوتم حضور دارم؟ همان جایی که گوش‌ کر انتقام‌جو نیاز به لمس برای دریافت پیام دارد... راوی گفت: بی‌گناه کیست در این گستره؟ سنگ بردارد... جمع سر پایین انداختند و  خجل شدند...

دیر می‌رسیدیم همیشه به آنچه ذوقش را داشتیم... تازه اگر می‌رسیدیم اصلاً...

زنی در این حوالی محو شد در شن‌زار بی‌کسی... آه سهو؛ تو کی از راه می‌رسی برای نجات سهو از این کشمکش میان کابوس‌های کشدار کشنده و رویاهایی که دست‌یافتنی نیستند...