نفرین برای ظالمان است؛ من دوستان عزیز و دشمنان شریفم را موقع خداحافظی به‌رسم استعاره کتک می‌زنم و برایشان دعا می‌خوانم...

شاید واقعاً آدم مزخرفی هستم؛ من این احتمال را هم غیرممکن نمی‌دانم؛ راستش را بخواهی هرگز حق به جانب به مسائل نگاه نمی‌کنم؛ شاید واقعاً دلیل اینکه هر کسی به دنیای من وارد می‌شود پس از مدتی می‌گریزد این باشد که آدم مزخرفی هستم... با این حساب باید دست کسانی را که تحملم می‌کنند بوسید...

وقتی آدمی از این مسئله که عده‌ای تلاش می‌کنن با زدن زیرآبش پیش اطرافیانش، تنهاترش کنن گله می‌کنه؛ و شما ناگهان ترکش می‌کنید؛ اولین چیزی که توی ذهنش میاد همینه؛ حتی اگه شما توسط اون افراد تحت‌تاثیر قرار نگرفته باشید... آدما از چیزایی می‌نویسن که واقعا بهشون آسیب زده و یا عمیقاً باعث رنجش‌خاطرشون شده... واقعا انسان‌ها موجودات مطمئنی هستن؛ دقیقاً مثل سایپا...