وقتی خودت پول نداشته باشی و پشتوانه هنرت نباشه؛ حتی همون هنری که براش سال‌ها زحمت کشیدی بازیچه‌ی دست کسانی میشه که با دید تجاری به هنر نگاه می‌کنن؛ تو غصه اصالت کارت رو می‌خوری و اون دنبال اینه که سودآوری اثر چطوری می‌تونه بیشتر بشه... خیلی ببخشید ولی وقتی عمیق می‌شم روش حس پدری رو دارم که داره دخترش رو به خاطر نداری به یه مرد پولدار که صلاحیت نداره می‌ده... تو دردی که سینه‌م رو می‌فشاره بابت این احساسات درک نمی‌کنی؛ ولی احتمالاً یه روز بابت این غصه خوردنا دق می‌کنم...