مشاهده فیلم HTMLمحور..
https://roshaniyan.ir/biy
این فیلم کوتاه مینیمال روایتی است از بیابانی که در آن گرما فقط هوا را نمیسوزاند، بلکه ذهن را هم میگدازد؛ جایی که افق هر لحظه آب میشود و باز به سنگینی شن فرو میریزد، قدمها بیآنکه به جایی برسند تکرار میشوند، سایهها مثل خاطرهای گمشده شناور میمانند و درهایی بسته در آسمان باز میشوند تا شاید راهی به هیچکجا بگشایند؛ اینجا تشنگی فقط یک حس نیست، توهمی است که هر بار واقعیتر از قبل از راه میرسد، ساعتها زمان را نمیشمارند بلکه فقط تکرار میکنند، و آدمی میان شن و سراب، میان بودن و پنداشتن، آرامآرام به این باور میرسد که شاید خودِ بیابان نیز تنها توهمی از اوست؛ وهم تشنگی، از سهو...


