ورود به آکواریوم

https://roshaniyan.ir/akv 

این اثر یک طرح نمادین از سکوت زیرآب است؛ تانکی کوچک و محصور که تنها ساکنش، مجسمه‌ای سنگی از ماهی است — ماهی‌ای که دیگر شنا نمی‌کند، نفس نمی‌کشد و در حباب‌ها نیست، بلکه خودِ آب او را در آغوش گرفته و به یادگار نگه داشته؛ جلبک‌ها دور او می‌رقصند، حباب‌ها از کنارش می‌گذرند و نورِ نرمِ سطح آب روی پولک‌های سنگی‌اش می‌لغزد، اما او ثابت است، چون حقیقتِ این مجموعه همین است: ماندن، در برابرِ گذر. به زبان سهو و معیارِ این مجموعه، هر آکواریوم یک «یادمانِ زنده» است؛ یادمانی که نه ماهی دارد نه صید، نه حرکت دارد نه روایت — فقط حضورِ خاموشِ یک شکل، در فضایی که مرزِ درون و بیرونش شیشه است و شیشه، تنها قصه‌گوی این اثر است. این سری از آثار فقط کالکشن خواهند بود، نه محصول؛ قطعه‌هایی که کنار هم یک گالریِ خصوصی از آثار سهو می‌سازند... معیارِ پذیرش در این مجموعه سه چیز است: خلوصِ فرم (بدون جزئیاتِ اضافه)، سکونِ معنادار (حرکت در خدمتِ سکون، نه در خدمتِ هیجان)، و حضورِ سهو — یعنی ردی از دستی که آفرید و بعد عقب رفت تا اثر خودش نفس بکشد...