هنرمندی؟ یا باید جنگولک باشی و عامه‌پسند یا باید بمیری تا به اقبال برسه کارت... چون مردم ایران معتقدن هنرمندی که فاخره کارش یا عامه‌پسند و جنگولک نیست فتوسنتز می‌کنه... واسه هدایت و سایه و سهراب و ... مدح می‌سرایند ولی یه نویسنده زنده نمی‌شناسن... کارت خاص‌پسنده؟ اوه اوه این خوراک قهرمان شدن بعد مردنه؛ تو اگه بمیری تازه پیشگویی‌هات (که استناد بینش عمیق داشته) و اندیشه‌هات و آینده‌نگری‌هات و حقایق کلام و هنرت میشه نقل محافل... یه جنگولک زلم زیمپویی با سیگار بهمن کوچیک می‌شینه تو کافه واسه دوست دخترش از آثارت می‌گه و اینکه واقعاً یه اسطوره بودی... نه عزیزم اگر هنرمندی و از عمق صحبت می‌کنی انتظار نداشته باش این مردم سر در وهم و پزدهنده با گذشتگان توجهی به حالت کنن... تو وقتی زنده‌ای جلو چشمشون بمیری هم به هیچ‌جاشون نیست... وقتی مردی میان به قبرت دخیل می‌بندن... اینا حاضرن نوشته‌های چند دهه قبل یه نویسنده رو بازنشر کنن و بخونن و بگن چقدر راست می‌گفت ولی حاضر نیستن کون گشادشون رو تنگ کنن نوشته‌های ده سال پیش یه نویسنده زنده رو بخونن... مردم ایران در مورد هنر برخورد خیلی مشمئزکننده‌ای دارن... از حکام تو این زمینه می‌تونی انتظار داشته باشی ولی این مردم نه... البته این ذات نوع بشره؛ اونی که در دسترس نیست رو می‌پرسته... بشر موجود خوبی نیست؛ دنبال ابرآدم‌ها باش عزیزم...