قلم می‌چرخد به‌انتزاع... این اخبار همیشه یقه‌گیر ماست در گیر و دار بحران‌ها... خود می‌گویی و خود نقض می‌کنی؟ مصنونیت دستوری داری یا چه؟ کوه بود کنده بود فرهاد... خوش داری به خوانش سهو بر مدار خشم یا رسم حافظ به تفکر شمس یا مولوی خفته در بستر وهم؟ بیا بزنیم به دل این جنگل تاریک که ما را می‌شناسد این حضرات به کشف غیرممکن‌ها... رد نگاهم را رصد کن تا ببینی نظاره‌گر خورشیدم بدون هر پوششی بر چشم این‌بار... شمس ثانی نوشت به تاریخ بزرگداشت حافظ از ششمین سال پس از آن واقعه... دفتر دوستی نیست که از نو نوشته شود... دفتر خودنویسی‌ست بدون پس دادم جوهر...