با ظالم سر سازش گل به خودیه... وقتی بهت زور می‌گن و دارن آسیب می‌زنن تنها یه راه می‌مونه فریاد اعترض؛ تو اگه کو‌چک‌ترین آه و ناله‌ای کنی و کوچکترین ضعفی ازت ببینه ظالم خوشش میاد؛ چون قصدش زمین زدن توئه... نتیجتاً مشتت رو بکوب تو سینه‌ی ظلم ظالم ولو به استعاره ولو به کلام ولو به نماد... ظالم درکی از انسانیت نداره؛ پس مدارا و سازش باهاش گل به خودیه... مرگ بر ستمگر... بگو بیش باد... فانوس خیال به روغن سوخته‌ی ظلم نمی‌سوزد؛ باشد که به کرختی همین دست چپ و موهای سفید در لوج جوانی و ضعف اعصاب و تحمیل هزاران فشار بر نواحی آسیب‌دیده؛ غلظت نفرین‌مان چونان آتشی به خرمن‌تان بیندازد که تا ابد بدوید ولی نتوانید آن را خاموش کنید... نفرین ابدی و مرگ و بلا و بیماری و عذاب بر هر آن‌کس که به این ملت صبور ستم روا داشت و حق‌شان را خورد... نوشتم که لال از دنیا نروم...