جای برف، دانه‌های طلای معنوی می‌بارد... سهو هستم؛ همان رعد فرا خوانده شده... راستی؛ من که جانی در بدنم نمانده و به‌ مغزاستخوان دارد می‌رسد آنچه نباید؛ ولی دست تنومند حق درنهایت گردنِ گردن‌کلفت‌های ظالم را خواهد شکست... بترس از نفرین مظلوم...