نان و نمک و نوکر نامردان و نونوار ناموس‌پرست و نامه‌های نوزادان... این بود دوازده نون که ساعت طلب‌ داشت از آنان که به‌رعب با مداد سفید نوشتند رنج‌هایشان را بر کاغذ سفید و یک بامعرفت سیگاری پیدا نشد که فندک بگیرد زیر اوراق تا بفهمند خلق‌الله که چه گذشت در این سال‌ها بر این جماعت بیدار در دل شب و بی‌جان در دل روز...