همه چیز خوبه تا وقتی غذا نخورم؛ ولی خب اگه غذا نخورم بی‌جون می‌شم و تنم می‌لرزه؛ وقتی غذا می‌خورم هم اندکی بعدش باید باید با هضم غذا و سنگینی سر و درد معده درگیر بشم... بیش باد لعن و نفرین بر آنان که در این شرایط هم دست از آزار هنرمند برنمی‌دارند... این بار با درد نه؛ بلکه با ضعف جسمانی می‌نویسم... فکر نمی‌کردم روزی برسد که غذا خوردن برایم یک چیز ترسناک باشد... فلک حکمتت را شکر؛ جام بلا پر است؛ مقربم این‌قدر؟ نمی‌دانم...