روی سنگ سیاه مزارم در قسمت بالا فقط با رنگ سبز بنویسید سهو... نه یک حرف کمتر و نه یک حرف بیشتر... درواقع آن سه نقطه هم مدنظر است... این یک وصیت کاملاً جدی است و عمل کردن خلاف آن در حکم خیانت در وصیتنامه متوفی است... در مراسم تدفین هم جز مناسک مرسوم و نفرین بر جان ستمگران این عالم چیزی بر زبان جاری نکنید... این تمام خواستهی هنرمندی است که از بدو تولد مورد ستم واقع شده است... امشب هم تلخم... از اعماق روح خستهام با غلظت شدید نفرینتان میکنم...
پر میتاباند نور آزادی را بر پیکر تو؛ حتی در اعماق تاریکترین زندانها؛ چون آزاد زیستن در روح هر کسی قابل اتفاق افتادن است؛ همانطور که ثروتمند بودن باید در جان آدمی دیده شود؛ و چهبسا پولدارهایی که در باطن گداصفتانی با رقم بالا در حساب بانکیشان هستند...
وهم عنکبوتوارانه تار میتند بر دیوار خیال و من غرق میشوم در گچ ریختهشده از سقف حقیقت و تو همان هیچ مطلق آویزان از سقف اتاقم هستی...
