تو ماسک فیک زدی روی خودت و تمام تلاشت رو می‌کنی جدیت بگیرن؛ من ماسک لایت زدم روی هنرم و تمام تلاشم رو می‌کنم جدیم نگیرن... چون جدی گرفتن اون آثار و بعضی از این متون عوارض داره... در غیر این‌صورت اگه نیم ساعت کنار زندگیم وایسی مجبور میشی پا به فرار بذاری...

کسی که ماسک می‌زنه به صورتش و اسلحه می‌گیره دستش، ترسناک نیست؛ بلکه ترسوئه...

همراه گربه‌گیر نمی‌کنه؛ تو رهایی نجاتت می‌ده... اگه کسی کمک کرد و سعی کرد پاگیرت کنه بدون نقشه شومی توی سرشه... من با نگاه شک می‌گم؛ تو اعتماد بی‌جا بکن و آسیب ببین... من اون روز دوست ندارم بگم دیدی گفتم؟ نه بدم میاد؛ ولی خب به خودت بیا؛ همراه واقعی تو رهایی دستت رو می‌گیره نه که مجبورت کنه کاری کنی... اینا موجوداتی هستن که بهت حق خودتم بدن طوری القا می‌کنن که دارن بهت لطف می‌کنن... پخش و پلا می‌گم تو خودت سهمت رو بردار از کلامم... دونیت و کارت و ... بود و مدعی همراهی حتی بدهی خودش رو نداد؛ ولی اونی که بدهی نداشت بهم کنارم بود...

با هنرمند جز با زبان هنر صحبت نکنید؛ اون اگه توانایی این رو داشته باشه که حرفاتون رو از دیدگاه یه فیلسوف هم بررسی کنه اعصاب و روانش نمی‌کشه جواب‌تون رو از اون منظر بده... ما معمولاً آدمایی با روان سالم نیستیم؛ مدارا کنید لطفاً... افکارتون رو مثل آدامس نچسبونید به سقف مغزمون... واسه همینم هست که غالباً کامنت‌هام بسته‌ست... واقعا توانش رو ندارم... سپاس... 🚬