وبلاگ شخصی سهو روشنیان

ابراثر بیم از یاس چهار ساله شد... بیم نه یک اثر هنری موسیقایی بلکه کتیبه‌ای از حقیقت در گستره‌ی تاریخ معاصر است؛ و شاید هنوز هم باید گفت حرف‌هایی برای گفتن دارد؛ و باشد که با گوش دل شنوای آن باشید نه گوش سر... بیم را می‌توان سر و سامان موسیقی و هنر مستقل ایران دانست... با تمام احترامی که برای اثر باغ قائلم؛ بیم موردعلاقه‌ترین اثر برای من بین تمامی آثار یاس است...

اصلاً اهمیتی نداره احقاق حقی صورت بگیره یا نگیره؛ من فقط دارم حق می‌اندازم گردن کسایی که می‌تونن کاری بکنن و نمی‌کنن... کارما، اثر وضعی، مکافات یا هر چی که اسمش رو می‌ذارید اگه وجود داره خودش کار خودش رو می‌کنه... منم می‌دونم تا آخرین نفسم با ستم این ستمگران کنار نیومدم... آره همین‌قدر دارک به ماجرا نگاه می‌کنم؛ دقیقاً همین‌قدر دارک... درد دارم؛ می‌فهمی؟ درد... حق پایمال شدم گردن هر احدی؛ تاکید می‌کنم هر احدی که توی این ماجرا نقشی داره بمونه تا روز مشخص...