- عاشقپیشهای چون تو چگونه تجرد را تحمل میکند؟
- بهسختی...
- چرا همسری اختیار نمیکنی؟
- کدام دیوانهتر از منی پیدا میشود که با من به سوی مسلخ عشق راهی شود؟
- مسلخ؟
- دفتر کهنهی زیر میز را بردارد...
- خب؟
- ورق بزن...
- عجب...
- میبینی؟ از هر صفحهاش خون میچکد... حال جوابت را گرفتی یا...
- گرفتم...
معشوقی نیست؛ عاشقانههایم را سمت کوه فریاد میزنم...
به رعش تن بر مدار سوز سوگند سوگوار سوگ خودم هستم بیش و پیش از هرکسی؛ چون روزی صد من در من میمیرد...
اخبار را دنبال نمیکنم؛ به کیف و کفش و کلاهم هر چه در این دنیای لعنتی میگذرد... فقط داخل پرانتز بگویم: نفرین بر سیاست و سیاستمداران این دنیای لعنتی...
تا بیخ خانه بهقصد توبیخ نفوذ کردی؛ این رصد تمامعیار بهر چیست؟ بهدنبال چه میگردی؟ من همینم که میبینی؛ همین پخشوپلای مطلق دیوانه که پرتوپلا میگوید و نامش را مکتوب کردن هذیان گذاشته...
تو ای خواننده؛ تو میدانی این دیوانهتر از منِ مالیخولیا گرفته از ترس سقوط، بهدنبال چه میگردد؟
نمیشود بسوزانی ولی نسوزی...
هذیان بر لب و معصیت در مشت و عاصی از مشتهای قدرت، بوسه بر دار میزنم...
حال اگر زنی به قول فرنگیها تاپلس شود بنیانهای فکری اسلامیون به لرزه میافتد؟
من فاتحهی آن مومنی را میخوانم که میخواهد با دو پستان عریان کافر شود...
