نزدیک به ۱۶۰۰ تا طرح فقط توی سال ۱۴۰۴ خلق کردم؛ و الان دارم فکر میکنم چقدر طول میکشه همه رو اینجا پست کنم... همینطوری هم دارم ادامه میدم؛ خدا به خیر کنه... فکر کنم تنها هنرمندی باشم که خلق کردنم سریعتر از انتشار منطقی هست... ولی چقدر کلاً وقتی مینویسم و خلق میکنم حالم بهتره...
من حتی اگر روزی بدون هیچ چشمداشتی (که ممکن نیست) از طرف اینا اینترنت بینالمللی یا اینترنت آزاد در اختیارم قرار بگیره ولی عموم مردم ازش بیبهره باشن به هر دلیلی، قبول نمیکنم... میخوام بگم من به یا برای همه یا برای هیچکس معتقدم... اینکه مثلاً یه نفر خاص بنا بر جرمی که انجام داده با اینترنت و به کسی آسیب زده اون جرم از استفاده از اینترنت منع بشه برام پذیرفته شده هست؛ ولی اینکه اینترنت یه ملت رو قطع کنی با بهونههای واهی هم در باور اسلامی حقالناسه و هم از نظر انسانی نوعی از ظلم فراگیر... اگر بخوایم از نظر قانونی هم نگاه کنیم (قانون درست) هر حکومتی در چنین مواقعی موظف به جبران خسارات وارد شده به زندگی اشخاص هست... ولی خب ما نهتنها قانون درست و حسابی نداریم در این مملکت، بلکه همون قانونم صرفاً یه چوبه برای سرکوب افرادی که منتقد حکومتن...
طی این سالها در خفا یه سیستم اربابرعیتی داشت حکومت که تا حدودی گاهی مردم ازش خبر داشتن بنا بر درز اطلاعات و افشاگری یه سری؛ ولی با این قطع اینترنت بینالمللی برای مردم و وصل بودنش برای یه سری، این اربابرعیتی رو کاملاً علنی داره به نمایش میذاره و حتی ذرهای خجالت نمیکشه؛ چون یه حکومت به مرور وقتی میبینه هر بلایی سر مردم بیاره کسی چیزی بهش نمیگه هی وقیح و وقیحتر میشه... من بابت این روزها این حکومت رو نه میبخشم و نه تا روز قیامت حلالش میکنم؛ و دائم قلمم به نفرین میچرخه... امیدوارم همشون به بلاهایی دچار بشن که در دنیا و آخرتی اگه هست ذلیل و بیچاره بشن و آبروشون طوری بره که حتی در آیندهی تاریخ احدی نباشه که ذرهای ازشون دفاع کنه... و برن به همون جایی که اسمش زبالهدان تاریخه...
اندوهگین میان دودها در دل شب قدم میزنم و میپرسم از خود: کی تمام میشود این تاریکی مطلق... آه بشر آه که تو چقدر موجود پیچیده و عجیبی هستی... تو حتی خودت هم گاهی نمیدانی ممکن است در مواقع بحرانی چه عکسالعملی نشان دهی...