سهو

از اروپا با گلوله‌ی سرباز خودی سرباز مملکت را به کور کردن چشم تهدید می‌کردند و با چند دست به دست کردن اطلاعات دروغین به‌دنبال حذف رقبای هنری بودند؛ رد ننگ این فرقه‌ی ضدهنری تا ابد بر پیکر رپ فارسی جا خواهد ماند... فاندبگیران آتوآرشیو‌کن مدعی آزادی و انسانیت... تف بر پیکر نجس و کثافت شما هرزه‌های مصلوب بر صلیب آن مسیح قلابی که به گرای غلط بی‌گناهان را به دار مکافات آویختید... یک روزی یا در دادگاه محاکمه می‌شوید و یا به دست آزادگان به دست عدالت سپرده خواهید شد..‌. لیست انتقام آنقدر طویل است که آدم نمی‌داند ابتدا به که بپردازد... این جنگ دیگر فقط فرهنگی نیست... حتی دشمنان باشکوهی نیستید شما خوک‌ها... تف به گور خودتان و هر که از امثال شما دفاع می‌کند... کابوس‌تان خواهند شد آنان که باید... تیغ حق بر گردن‌تان...

حرف می‌زنم و لال نمی‌شوم؛ بگو ● بگو و نترس از تهدید دشمن‌ها در عیان و خفا در آرامش و خشم در صراحت و لفاف... هیچ راهی ندارند پس از آن چهار میخ که به تابوت نوکران دنیا کوبیدی... هفت قلعه که فتح نخواهند شد تا روز مشخص؛ و تو چه می‌دانی که من به چه دارم اشاره می‌کنم...

شش پر از دود و سرفه‌ی خشک دیوانه‌ای که بیش از شش بار ترک کرد نیکوتین را و باز چرخه‌ی چسبناک وسواس دود و متدی که می‌داند و می‌تواند به ساعتی با آن ترک را تکرار کند در تکیه بر ترک‌های دیواری که با تکیه بر آن و یادآوری خاطرات اشک را در آغوش می‌گیرد؛ اما هم‌نظر است با آن پیرمرد ترک که گفت به خبرنگار: این مخلوق خدا است؛ تو از خدا بیشتر می‌فهمی؟