به گرافیت مدادت سوگند؛ اگر در بهار پیش‌رو زنده باشم، به تو نشان خواهم داد که آینه ملتمس به بوم سفید می‌نگرد تا شاید در زورآزمایی دوستانه‌مان خرده‌‌شیشه‌هایش را به پیکر تفکرمان تزریق کند. اما تنها یک کورسوی چراغ کافی‌ست تا انعکاسش خیانت‌کاران را در تاریکی هم که شده نمایان کند؛ از من نخواه حتی درظاهر به تو خیانت کنم؛ از پسش بر نمی‌آیم... خیانت به تو خیانت به خودم است... سهوِ مرعوب از دیدن خویش در انعکاس اشک‌هایش را در آغوش بگیر...