تمام نقاط این خاک گرامی، باشکوه‌اند؛ چه زیبایی‌های ارتفاعات فیلبند با دمای زیر صفر، وقتی صبح درِ اتاقت را باز می‌کنی و ابرهای آسمان مهمانت می‌شوند و آنچه می‌بینی بیشتر به رؤیا می‌ماند؛ چه بیابان‌های خوزستان با دمای بالای چهل درجه که گویی از دل یک بازی ویدیویی بیرون آمده‌اند و آدم را یاد صحرای نوادا در بازی‌ها می‌اندازند...

راستش، ایران به‌طور فطری قادر است بیننده را با مناظر خود نشئه کند؛ انگار هر گوشه‌اش جهانی متفاوت برای تماشا دارد.

تصاویر مربوط به جاده‌های حدفاصل رامهرمز و اهواز...